Muisca indianen

Muisca indianen

De Muisca Indianen

De Muisca Indianen is een Colombiaanse Chibcha-sprekende indianenstam. Chibcha-sprekende stammen zijn Muisca- en Tayrona-indianen. 300 tot 400 jaar voor onze jaartelling trokken Chibcha-sprekende indianen vanuit Midden-Amerika naar Colombia, Venezuela en Ecuador.

 Muisca Indianen

De Chibcha vestigden zich oorspronkelijk aan de Atlantische kust. Maar doordat er een andere oorlogszuchtige stam, de Carib-indianen uit Brazilië de boel terroriseerden, moesten de Muisca verhuizen. De Carib-indianen wilden hun territorium afbakenen en eisten de gebieden rondom Rio Magdalena, Rio Cauca en een aantal kustgebieden van Colombia. Dit resulteerde in een verhuizing van de Muisca-indianen die in de hoger gelegen Andesgebergte zich gingen vestigen. Hierdoor ontstonden er meerdere indianenstammen. Naast de Muisca was er ook de Tayrona (Tairona). Deze trokken helemaal naar de kust bij Santa Marta en richting Panama.

De Muisca indianen bleven in het Andesgebergte en stichtte daar Bacatá, dat tegenwoordig ook wel bekend staat als Bogotá. Samen met de Tayrona behoren de Muisca indianen tot de Chibcha, ooit de grootste etnische groep in Colombia.

Ontwikkeling van de Muisca indianen

In het Andesgebied ontwikkelde de Muisca indianen zich op economisch en politiek niveau. Ook hielden zij hun tradities en gewoonten in ere. Zij leefden van mais en veel plantaardige eiwitten zoals bonen en pinda’s. Ook aten zij dieren zoals konijnen, rupsen, mieren en herten. Stoelen kenden de Muisca niet. Zij zaten het liefst op de grond. De Muisca indianen kenden een totaal vrije seksuele vrijheid voor het huwelijk.

In 1536 vielen Europese veroveraars binnen, wat gelijk het einde van de pre-Columbiaanse tijdperk (Het tijdperk vóór Columbus) inluidde. Ondertussen waren de Muisca verdeeld in een aantal groepen. De grootste groepen waren de Muisca indianen en de Tairona indianen.

Muisca indianen

De legende El Dorado

Misschien is de legende van El Dorado wel het meest mythische van heel Zuid-Amerika. El Dorado, de Gouden Man, zou een koning zijn van Indiaanse komaf. De Spanjaarden waren ondertussen bezig om het goud van de Muisca in te laden en hun hebberigheid zat hen hierbij in de weg. Zoals gezegd zou er een koning zijn die zich zou baden in het meer Parima. Deze zou zich baden geheel in het goud. De veroveraars gingen direct op zoek naar dit ‘goudmeer’.

Volgens geruchten vertelden de indianen dit verhaal om van de goudzoekers af te zijn. Echter verspreide dit nieuws zich snel en trok juist avonturiers aan. Naast de Spanjaarden, kwamen er ook Engelsen, Fransen en ja, ook Nederlanders zoeken. Tot diep in de 18e eeuw werd gezocht in Colombia, Venezuela, Brazilië en Guyana, maar helaas bleek El Dorado onvindbaar. El Dorado moest liggen bij het meer van Guatavita. Op deze plaats vond het inwijdingsritueel van de Muisca’s plaats.

De jaren vervlogen en het verhaal rondom El Dorado veranderde mee. Dan was het een man met goud en de andere keer een hele stad van goud. De verschillende expedities op zoek naar El Dorado leiden naast dood, oorlog, ziektes en honger uiteindelijk tot niets.

muisca indianen

Echte ambachtslieden

De Muisca waren een uiterst creatief volk. Zij maakte hun huizen van modder en riet. Het dak werd gemaakt van stro, evenals de bedden. Daarnaast maakten zij lemen muren. Leem is een combinatie met als basis hout en klei.

Daarnaast stonden de Muisca bekend om hun prachtige handgemaakte gouden objecten. Veel hiervan zijn goed bewaard gebleven en te zien in Museo d’Oro in Bogotá. Vandaag de dag leven er nog steeds afstammelingen van de Muisca vooral rondom Bogotá. Gemeentes zoals Cota, Sesquilé en Chía leven er nog Muisca.
muisca-indianen-4

foto’s our-ever-present-past.blogspot,